ادامه مطلب

جای خالی …

                    جای خالیِ مرا چه کسی پر خواهد کرد؟؟ دخترانی با لینک های طلائی یا پسرانی از جنس نفس و هوا ؟ آنقدر بیشتر خواهد شد روزی که نتوانی بشماری؟ ؟ نه ، نه آغوش های عمیق و صمیمی نه بوسه های آتشین نه جملات عاشقانه […]
ادامه مطلب

شاعران دروغ میگویند …

                    شاعران دروغ میگویند نه تو لیلا بودی نه او مجنون . جعد مشکینش شکنج نداشت بر سرش فقط موئی بود بلندتر از مردان . و او درنگاهش حجم تنت را دوست میداشت ، نه  ، مجنون نبود در چشمانش هیچ حیوانی ننشسته بود . صدایش […]
ادامه مطلب

… و فراق ِجانسوزی دیگر

                    خزان ورماخ بوگلشنه یاراشمیر بوتزلیگه  سنه اولوم یاراشمیر چوخ تیزیدی سن بیزدن آیریلدون بالا جانی بوکفن هیچ سنه یاراشمیر   زندگی در گذر است و هر چه بیشتر عمر میکنیم شاهد مصیبتهای بیشتری میشویم که سنگینی اشان از اتفاقات شیرنش خیلی زیاداست. زنده ماندن و […]
ادامه مطلب

شبی دیجور …

                    🌺🌹💐🌼 آغاز میکنم دگر بار شب دیجوری بی پایان کم شده حجم باغ از نوای آشنایِ عشاق بر تن درختی نمانده تکه برگی نیز داعیان عشق کهن چرا نمیگیرند از آنها سراغ؟ نغمه ها غریبانه شده ناله ها آشنا کجا رفت آن همه میثاق ؟ […]
ادامه مطلب

اضداد …

                    🌺🌹💐🌼 آدمها میروند،اما دو چیز آزار دهنده پس از رفتنشان در روان و دل طرف دیگرشان میگذارند . یکی تلخی زخمهائی که هیچ وقت التیام نمیبابند و دیگری خاطرات شیرینی که با هیچ چیز دیگری نمیتوان جایگزینشان کرد.حالا ما میمانیم و هم زخمشان را میکشیم […]
ادامه مطلب

” بهمن ” آمد …

                        من در اردوئی بهشتی در فصل فوران زیبائی در آستانه ی خرمنی زرینه در جشن وفائی کذاب مدفون شدم در آوار برف یخ زدم باورم شکست نگاهم در شگفت رخسارم زرد پاهایم سست و نگارم نگاشت نامه ی فراق آن روز ” بهمن […]
ادامه مطلب

آلزایمر …

                      هر دم در طلوع در غروب در خلوت و جلوت هجوم می آوری به سکوتِ سکونم میبری با خویش به رویاهای کهن به برف هائی که درتابستان میبارید و سراب هائی که در باران می آمد نمیتوانی خالی کنی ذهن آغشته به من ات […]
ادامه مطلب

جا مانده …

                      و جا ماندگانِ طریق عشق را ارمغانی آورید از گرد راهِ دوست من در طلب عشق بر سر دو راهیِ نور نمیبینم خود را بر عَلمِ مانده بر جا میفرستم نگاهم را ای شاهدانِ سپیده و طلوع به ره عیاران ببندید کنجِ سکوت را […]
ادامه مطلب

پائیز …

                      آب میزنم کوچه های غبار گرفته ی خیالم را میچینم بر سر راهت جان باخته های مشتاقِ زرد و ارغوانت را ، ساعتی چند نمانده تا تحویل بگیرمت از انبوه سبزینه ی جنوبی ات ، لیلا دست در دستم نهاده به سر کوچه آمده […]
ادامه مطلب

من و من

                          امروز سرِ کوچه ی ابطال خودم را دیدم ، جامه ای زیبا بر قامت تنم ، سینه جلو آهنگی بر لب و کیفی پر از ابهام ، آویز از انگشتانِ نادمم عازم بود ، از میانبری غنی از خاطره سوی ناکجائی آشنا […]
ادامه مطلب

دکتر مرتضی …

                            بنام خدا   در این پست یکی از دست نوشته های مربوط به سال ۱۳۸۷ را بازنشر میکنم ، با احترام به پزشک عالیقدر جناب آقای ” مرتضی امیر کلاهی ” که از افتخارات شهرمان تبریز است . . . . […]
ادامه مطلب

دکتر مرتضی

پیر مرد با گامهائی کوتاه و متین ؛ تن رنجور خویش را کشید تا لب میز  ” دکتر ”  ؛   سمعکی به رنگ گوش داشت و کلاهی که به احترام دکتر در دستش بود و ته ریشی   سفید که حکایت رنج سالهای دور را با خود داشت . با صدائی نحیف و لرزان […]