ادامه مطلب

سلامم را دفن می کنند

                    اینجا کسی پشت در مانده است سلامم را دفن می کنند نگاهم را خاموش ستاره می آویزند به بامِ بامدادم وه چه آسان در ضمیرشان میشوم فراموش سخن از بیگانگان نیست درد از بیگانگیست شربت وداع می نوشند و رخت سفر در چمدان حضورشان می […]
ادامه مطلب

سلسله رز

                    تازیانه میزند هر نگاهت بر تنِ راه ، خار گشته سلسله ی رُز در نمایش گل از هر نگاه . بر باد رفت آشیانِ بلبل خزان زد خرمن زرد سنبل هر آینه از سوز و گداز و آه . تو را سزاوار نبود گلچینی به […]
ادامه مطلب

لشگر نیم جانم …

                    بر تن شب لباسی از نور دوختی زجه ها ، ناله ها از شبگردان گرفته در دامن صبح آویختی . نهان شدی از چشمی عاشق نپندار گم شدی رفتی یا در سکون خانه ساختی . تو در میان جان منی بچشمم ظاهر و یا غائبی […]
ادامه مطلب

زخم باز سینه ام

                  بسته خواهد شد روزی زخم بازِ سینه ام از پس روزها و شبان شنبه ای یکشنبه ای یا آدینه ام من سکوتم را از پسِ پستوی دل آزاد خواهم کرد ناله خواهد سر داد یا فریاد هست این راه و رسمِ دیرینه ام آخرین نگاهت گلهای […]
ادامه مطلب

اشتباه …

                      دیشب یواشکی ترا یاد کردم نایره ای برخواست سوزاند سرا پای مرا تو آتشی بودی بر خرمن دل من اشتباه کردم دیده از شب بر تافتم آئینه ای در قلبم بافتم تو خشت خام بودی و من ، مرآتی که شکاف برداشتم برگیر نامت […]
ادامه مطلب

مترسک

                    آهای دخترِ جسورِ قصه های عشقانه ام ترا انتظار من و مرا ناز شِکرینت به لبِ بامِ پیری رساند. چقدر دیر آمدی . بر دلِ عاشق من ، با سفره ی سیر آمدی . بر خوابِ یک پشتِ بامِ روستائی من اختران میشمردم و تو […]
ادامه مطلب

اضداد …

                    🌺🌹💐🌼 آدمها میروند،اما دو چیز آزار دهنده پس از رفتنشان در روان و دل طرف دیگرشان میگذارند . یکی تلخی زخمهائی که هیچ وقت التیام نمیبابند و دیگری خاطرات شیرینی که با هیچ چیز دیگری نمیتوان جایگزینشان کرد.حالا ما میمانیم و هم زخمشان را میکشیم […]
ادامه مطلب

بن بست وفا ….

                      سلام لیلی جانم امشب برف بارید دوباره لباسهایم را پوشیدم و دستکش هائی را که با دستان ظریفت بافته بودی دستم کردم اولین قدم روی برفهای زیبای سفید رد پاهای من بود همه جای کوچه را نگاه کردم ردی از تو نبود تا دم […]
ادامه مطلب

سراب …

                    سیراب شدیم ما از آمیزشِ دو ” گاز ” و سری گذاشتیم بر کلاهِ ” آب ” آنسان که دور گشت مصباحِ نشسته بر کویرِ امید از سه ضلعِ نگاه ! عشق دربندِ تملک اسیر حسد نوزادِ نامشروع و خیانت کلنگی بر شاکله ی عطوفت. […]
ادامه مطلب

پیچک

                      بر پیچک دردم مپیچ بگذار در طی طریقی غریب باز کشم اندوهِ سالیانی را بر بومِ وهم . تو غزالِ تیز پای تقدیرمی که خطِ نگاهت نبست نقشی بر سطور هذیانِ شعرم . بر مسلخ اندیشه ام هیزمی خشک باریدی تا خلیلِ روزهای بارانی […]
ادامه مطلب

من و من

                          امروز سرِ کوچه ی ابطال خودم را دیدم ، جامه ای زیبا بر قامت تنم ، سینه جلو آهنگی بر لب و کیفی پر از ابهام ، آویز از انگشتانِ نادمم عازم بود ، از میانبری غنی از خاطره سوی ناکجائی آشنا […]
ادامه مطلب

گنبد چراغانی به سر …

                          🌺🌹💐🌼🌷 وقتی مینویسم از خود به تو میرسم و چون از تو نویسم به خود ، در برهوتی شگفت بهاری میبینم در طوفانِ شن ، یکی اسیرِ آغوشی سرد وآن دگر گنبدِ چراغانی به سر … به کوچه های تنگ خاطره ، […]
ادامه مطلب

أَشْکُو بَثِّی وَحُزْنِی إِلَى اللَّهِ …

                            أَشْکُو بَثِّی وَحُزْنِی إِلَى اللَّهِ …
ادامه مطلب

بنگر چگونه دست تکان می‌دهم گویی مرا برای وداع آفریده‌اند!

                  نصرت رحمانی شاعری محزون با اشعاری بسیار دلنشین و زیبا که با گذشت ۲۰ سال از هجرتش هنوز هم در یاد و خاطرمان مانده است و گاه گداری این اشعار را زمزمه میکنیم . نصرت رحمانی را « نقّاش پلشتی ­های جامعه» «شاعر شعرهای سیاه»«شاعر شعرهای […]
ادامه مطلب

سفری در زمان ۲

                    🌺🌹💐🌼🌷 سالها گذشت در سال هزارو چهارصدو …. هستی ، تازه فهمیدی عاشق دلسوخته ات چند سالیست که خاک را بستر خویش کرده. حتی نشانی از مزارش نداری ، ذهنت ترا میبرد به سالها قبل ، ناخواسته دلت میگیرد ، اما یه آرامش شیرینی بر […]