ادامه مطلب

ندامتگاه عشاق

              در خیابان خیال  …….     ندامتگاه عشاق                   و   از پس آخرین  کوچه اندیشه   آویز است لوحی کوچک                               امشب  ” تمساحی  ”    مهمان من است !  !                                                             غریب  — آشنا  —  غریب  …..                                                                                 (  مجید جمشیدی بهار ۷۲ )
ادامه مطلب

گواه

ترا   سوگیانه بر تن     ” کاغذین  ” جامه    می بینم ….   در عمق سکوت تو   پژواک خواهم شد   و بر آئینگی تو   گواه خواهم بود …   و   سد سنگ زمان خواهم شد ….   مجید جمشیدی راد  بهار ۱۳۷۲
ادامه مطلب

بیا

بیا   شاعرانه   در خزانگاهی مرطوب   فطرت زخمی   “عصر ”  را   مرهمی دگر سازیم   مجید جمشیدی بهار ۱۳۷۲
ادامه مطلب

بی تو

جوشنی می سازم از جنس هور و هوار   ویلدا ترین شب عمرم را به باران نور   می بندم  ؛ نام تو را به آسمان می سپارم   تا در فجری غم بار شبنم کوچه های روز باشد   ره می سپارم بی تو اما شاید ترا در افقی از نور   ببینم ؛در […]
ادامه مطلب

آسمان عشق

آسمان عشق چه ابریست                وقتی خنده را مجال روئیدن نیست                           و                        چه زیباست گریستن …….   (مجید جمشیدی بهار ۷۲ )
ادامه مطلب

حنجره کویری

  می خوانَدم  نگاهی آغشته به تردید                                و  جبین انتظارم مسجود بر مهر حضور                                 می شکافد کسی حنجره کویری ام را                          و می رسد     پژواکی      از دور ….                                                                                                                         مجید جمشیدی راد مرداد ۸۷
ادامه مطلب

غبار مروارید

بر سیاهی مردم چشمم   نشانی از نور باش   و فریاد زن   اوج غریب   غربتم را . . .   ایام ماضی بهانه ای فراهم آمد تا غبار مروارید از برابر دیده شسته گردد   و عیان گردد آنچه همیشه می شنیدم و گمان بر انوار بی بدیلش می بردم ،   […]
ادامه مطلب

سکوت

سکوت    روزهاست که این  ” مداد ”  خسته از احضارهای گاه و بی گاهیست که       فقط شاهد سکوتی سرد بوده است .       هر روز سراغش می روم و  او با اشتیاق چنان در لای انگشتانم جای       می گیرد که گوئی زیباترین سرود زندگی ام را […]
ادامه مطلب

قاصدک خیال من

 قاصدک نیاز من       قاصدک خاکی من رنگ ستاره دیده بود ….        قاصدک خاکی من بوی اجابت شنیده بود …        قاصدک خاکی من بال تقرب یافته بود…      قاصدک خاکی من دل از زمین کنده بود …     قاصدکم رفته بود تا عمق آسمان زیبا …     […]
ادامه مطلب

لا ۲

پاهایم دیگر نمی کشد ، بار ثقیل افکارم را ؛ دستانم دیگر هیچ ”  لا  “ئی نمی       سازد بر رکعت نیازم ، رازم خاموشگشته و نیاز در پی تولدی دیگر است ! .        غروب است و گاه رفتن ، و پر و بالی بشکسته از نگاه ، نگاهی آغشته ی […]
ادامه مطلب

لا

بسم الله الرحمن الرحیم                   می شنوم نجوای سبز  اندیشه ات را                      بگذار  – بگذر                        پگاه است و                      گاه نیاز ،بگشا دودست خود را                      ” لا  ”      را                     ” اله   ” در خواب صبح و                     ” مگر ”   در کام تو […]
ادامه مطلب

خمخانه

به گاه سکوت سبزت پیاله های سفید و سیاهم  را می شمارم پیاله هائی خالی از شراب را  پیش کش اقبال خویش میکنم و بر دل می نهم حسرت انگوری که خمخانه ندید ….
ادامه مطلب

من روزی آسمانی بودم

کوچک بودم ، معصوم ، عاشق ، دعاهام کوچکتر از کف دستانم بود و دلم عاشق و راضی … کیف میکردم از اینکه روزه گرفته ام وخود را طلب کار خدا میدانستم !!باید دعایم را مستجاب کند آخه من بچه خوبی ام … صدای حزین  ” مداح ” با روانم آویخته بودو آمیخته با ذهن […]
ادامه مطلب

رفتیم حج و کافر شدیم !!

رفتیم حج و کافر شدیم !   سلام   ۱۳ ساله  که پاک کن نگاهت ” مدادینه ” هایم را بی هیچ ملاحظه ای پاک میکند و فرصتی برای عرض   اندام این ۳۲ حرف ناقابل !! که گاه در آغوش هم  و گاه جدا بر روی سطور می نشستند نمیداد ؛   اما امروز […]
ادامه مطلب

رسول ما

مدرسه  ، بچه ها ، بوی مداد پاک کن مدادهای ۳ رنگ    دوستان جوراجور و بی رنگ    نرده های فلزی دور حیاط درختان تبریزی سر به فلک جیغ و داد و شور ونشاط شیخ قلی ،  با بستنی های کوچک  ” برادران  ” ،  و راحت حلقوم های نرم و شیرین صف شیر […]
Optimization WordPress Plugins & Solutions by W3 EDGE