ادامه مطلب

عزازیل !!

                      عزازیلی دیدم که به تلبیس جامه ی ایمان میفروخت ، رنگ رخسار از حدت گناه زرد وز شدت خجل سرخ . گام نهاد به سکون بی ریشه ام من ابلیس شدم او عزیز ، گرگی شدم گرسنه گوشت تنش رام دندانهای حریص در دایره […]
ادامه مطلب

من و من

                          امروز سرِ کوچه ی ابطال خودم را دیدم ، جامه ای زیبا بر قامت تنم ، سینه جلو آهنگی بر لب و کیفی پر از ابهام ، آویز از انگشتانِ نادمم عازم بود ، از میانبری غنی از خاطره سوی ناکجائی آشنا […]
ادامه مطلب

سنه اُلوم یاراشمیر بالام …

اُولوم سنه یاراشمیر بالام … حدود بیست سال قبل وقتی دختر شش روزه ام را از دست دادم و پیکر ناز و کوچکش را بخاک سپردم تا مدتهای مدیدی در خفا و دور از چشم همه اشک ماتم میریختم و بر این سرنوشتم می اندیشیدم ، نه خنده هایش را دیده بودم نه گریه هایش […]
ادامه مطلب

آفتاب حضور

                            🌺🌹💐🌼🌷 دیگر هیچگاه بر سرراهی ننشست ، گذرگاهی نبود تا خط نگاهش را بچیند از دوش جاده . شب رسید دیده ی آغشته اش باربست از کولِ سنگین انتظار این طرف اما ناسوده از ناسره ای زرگون هنوز میشمارد گام های […]
ادامه مطلب

گنبد چراغانی به سر …

                          🌺🌹💐🌼🌷 وقتی مینویسم از خود به تو میرسم و چون از تو نویسم به خود ، در برهوتی شگفت بهاری میبینم در طوفانِ شن ، یکی اسیرِ آغوشی سرد وآن دگر گنبدِ چراغانی به سر … به کوچه های تنگ خاطره ، […]
ادامه مطلب

أَشْکُو بَثِّی وَحُزْنِی إِلَى اللَّهِ …

                            أَشْکُو بَثِّی وَحُزْنِی إِلَى اللَّهِ …
ادامه مطلب

بنگر چگونه دست تکان می‌دهم گویی مرا برای وداع آفریده‌اند!

                  نصرت رحمانی شاعری محزون با اشعاری بسیار دلنشین و زیبا که با گذشت ۲۰ سال از هجرتش هنوز هم در یاد و خاطرمان مانده است و گاه گداری این اشعار را زمزمه میکنیم . نصرت رحمانی را « نقّاش پلشتی ­های جامعه» «شاعر شعرهای سیاه»«شاعر شعرهای […]
ادامه مطلب

سفری در زمان ۳

            🌺🌹💐🌼🌷   صد سال گذشت … انگار هیچ یک از ما در محلی به نام کره ی زمین زندگی نکرده ایم ، خیلی سریع گذشت ،از نوزادی و خردسالی که هیچ خاطره ای نمانده ، بعد از  آن دوران نیز روزگار به سرعتی فراتر از آنچه فکر میکردیم گذشت […]
ادامه مطلب

حسن دائی…

حسن دائی … اسمش حسن بود تمام حُسن های یک انسان نیکو سیرت را میشد در چشمان و نگاه و خنده هایش به تماشا نشست. مردی بسیار مهربان و خوش مشرب و خوش صحبت و بشدت شوخ طبع ، دائی همسرم بودند ، سالها پیش در همسایگی یک چلو پز حرفه ای و نامدار مغازه […]
ادامه مطلب

سفری در زمان ۲

                    🌺🌹💐🌼🌷 سالها گذشت در سال هزارو چهارصدو …. هستی ، تازه فهمیدی عاشق دلسوخته ات چند سالیست که خاک را بستر خویش کرده. حتی نشانی از مزارش نداری ، ذهنت ترا میبرد به سالها قبل ، ناخواسته دلت میگیرد ، اما یه آرامش شیرینی بر […]
ادامه مطلب

سفر در زمان

                  سفری در زمان… میروم به دی ماه سالیانی قبل که از زیر برفهای زمستانی تبریز بهاری نو رسیده شمیم حضورش مشام جانم را زنده کرد ، صدایش سکوت چهل ساله ی انتظارم را شکست و سراب کویریم را رود سیالِ حضورش ، چشمهای شهلائی نوای آسمانی […]
ادامه مطلب

… تیر

                      … و ”  تیر  ”  از قوس حیاتم برشتافت ، تیرِ نگاهم آغشته به سمی منفور از بیدادیِ  خواب آلودش بر دلِ دیروز نشست ، من پناه آوردم به زیستن به بی مرگی به رُستن به مرداد ، از اردوی بهشتئی جهنمی که حادثه […]
ادامه مطلب

جغد زمستانی

                    در جغرافیای حیات استوائی ترین عشقم را هدیه دادم به قطبی ترین دلی ، صدایش بورانی نگاهش تگرگ و دستانی عاریت گرفته از مترسکی جالیزی ، ساکن پائیزم و آب ، روانِ جاریم ، دِی آمد و چون شوم بومی اسیر به غارتی مغولانه برد […]
ادامه مطلب

سفر پاییزی

                    برگ ستم دیده ی پائیزی سوی بهارِ یادها می آید ، به ذوقِ خاطره های مدفون بر دل نامردمی ها در شمالی ترین قطب دلها ، آنجا که کلبه ی دلش از یخ بود و گرمای عشقم گم ، مرا در سردترین نکته ی دلت […]
ادامه مطلب

بشکن …

                    بِشکن بشکنه من می شکنم و صدای شکستنم را میفرستم به اوج افلاک می شکنم تا دگر بار در سیطره ی سبزیِ امید بودنی نو را با نابودنی کهن شکوفا کنم من ، منِ دروغینم را به کویرِ نابودی میدهم و در آبستنِ حادثه ای […]