… و آخرین سال قرن


درود بر همراهان بزرگوار

قبل از هر سخنی پوزش مرا بخاطر ایرادی فنی که بوجودآمده و وب سایت چند روزی از دسترس خارج شد بپذیرید .

در پایان سالی قرار گرفته ایم که نه آغازش با خوشی و خرمی بود و نه پایانش.

آغاز سال با سیل بی سابقه در اکثر استانهای کشور و بی خانمان شدن هموطنان بسیاری توام بود و پایان سال هم کرونا خیلی از ما را در مشکل و مصیبت گرفتار نمود.

برای شخص بنده نیز هر چند آغاز خوبی نداشت ، اما شکر خدا پایانش خوب بود.

در این سالی که گذشت خیلی چیزها یاد گرفتم که طی ۵۱ سال گذشته موفق به کسبشان نشده بودم.

 ذات حقیقی منفی خیلی ها را شناختم و رحمانیت و رحیمی بسیاری را نیز شاهد گشتم.

فهمیدم که هر چقدر هم سن و سالی بگذرانیم باز خام و ناپخته ایم و برای درک و مشاهده ی گرگ های خفته در پشت نقاب گوسفندی ، هنوز به تجربه ی زیادی نیاز داریم ، هرچند ما انسانیم و مراوده با گوسفندانِ جعلی نیز تیری است بر دلِ صداقتمان.

صداقتی که هماره از آن با افتخار یاد کرده ام و مدالی بر سینه ی حیاتم میبینم .

 در لحظه ها و دقایق و ساعتهای متمادئی در طی سال چشم بر خیانت و ستم و جورِ کسانی بسته ام  و آغوش باز کرده تا در این عمر رو به زوال دلی بی کینه و سینه ای فراخ به نمایش بگذارم و با چشم رافت و مهربانی بر چنین کسانی

که نه آدم میتوان نامیدشان نه انسان  نگاه بیاندازم و حتئ با غروری که شاید منییتی نیز در آن است ،بر خویش ببالم و از خدای بزرگ تداوم این خصلت و کردار نیکو را طلب کنم

هر چند که این شهامت و بزرگواری که برخواسته از تعالیم انسانی است و خدای بزرگ در کسب آن یگانه یاورم بوده بر  برده های نفس و خودنماهای

دنیای مجازی و حقیقی تاثیری نداشته و صدالبته از این امر امروز خرسندم که چنین شده است ، از کجا معلوم که در دام تزویر و ریا و دروغ هایشان نمی افتادم و نقدِ شعور و فهم را به نسیه بازارِ ورشکستگانِ اندیشه نمیدادم؟؟؟

به هر روی

باید یادی هم کنم از عزیزانی بزرگوار

که در دوران قحطی صداقت و وفورِ خیانت ، چون سروی بلند قامت سایه ای بر سرم افکندند و مرا به چند باره دیدنشان رهنمون کردند.

انسانهایی که از گوشت و استخوان بودند و برجایگاهی زمینی ، هماره آسمانی بودند و پا از تعلق و وابستگی رهیده بر ابرهای زیبای اندیشه اشان قدم مینهادند.کسانی که در بذل و انفاقِ شعور و دانایی و ثروتشان سرحدی ندارند و مرا نیز به غمزه ای عاشقانه میهمانِ خوان پر نعمتشان کردند ، انسانهایی مسعود از الطاف کائنات و فرخنده از گردش دایره ی عاشقی ….

مگر میشود از روبه صفتان گفت و از آئینه داران سخنی نراند؟

خدای را شاکرم از این نعمت عظمائی که بر من فرود آورده است.

و چنان می اندیشم که ازبابِ آن معصوم نمایانِ شداد نیز باید سپاسی بر درگاه خدا داشته باشم که اگر آنان نبودند چه بسا معرفت شناخت این انسانهای ذیقدر را نداشتم.

النهایه

سال ۹۸ را هم با تمام نامرادیها و مرادیابی های بی پایان به سر بردیم و پای به آخرین سالِ قرن حاضر میگذاریم.

از خداوند متعال برای همه ی مخاطبین گرانقدرم سالی نیکو و زیبا آرزو میکنم.

انتهای این صداع را با مصرعی بیاد ماندنی ازدوست ادیبِ از دست داده ام

 #مهدی_خازن

مزین میکنم….

دلم افسرده ازاین ماندن

هوای تازه میخواهم

#مجید_جمشیدی_راد

#mjrad

@naghmehayegharibaneh

http://mjrad.ir

ما را دنبال کنید

دیدگاه خود را بیان کند

نظرات پس از تایید مدیر سایت قابل مشاهده خواهد بود.

*

code