نیکی …

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

گاهی اوقات بر اثر ناپختگی ، یا حس مسئولیتِ بیخودی ، راهی را از چاه بر کسانی نشان میدهی ،

دریغا که القائاتِ خارجی بر آن فرد چنین فریبنده است که متاسفانه شخص مورد نظر نه تنها هیچ بهره ای

از این ” امدادِ ”  عظما نمی برد که در جبهه ای دیگر در دفاع از   راهِ  ” چاه ”   بر می آید.

در اینجا کلام استاد سخن حضرت سعدی علیه الرحمه ، در ذهن متبادر میشود که :

گر هر دو دیده هیچ نبیند به اتفاق

بهتر ز دیده‌ای که نبیند خطای خویش

چاهست و راه و دیدهٔ بینا و آفتاب

تا آدمی نگاه کند پیش پای خویش

چندین چراغ دارد و بیراه می‌رود

بگذار تا بیفتد و بیند سزای خوایش

و جان کلام اینکه :

باز هم از استاد سخن :

نیکی که از حد بگذرد

نادان خیال بد کند

 

 

 

mjrad#

 

ما را دنبال کنید

دیدگاه خود را بیان کند

نظرات پس از تایید مدیر سایت قابل مشاهده خواهد بود.

*

Optimization WordPress Plugins & Solutions by W3 EDGE