آئینه

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 آئینه من بودم

 

    همه خشت خام ……

 

        و

 

 

    زنگاری که تا عمق سینه ها ره یافته بود

 

   در پگاهی که قصه

 

    شب رنگی ها  نا تمام ………….

 

مجید جمشیدی ۱۱/۲/۱۳۷۲

دیدگاه خود را بیان کند

نظرات پس از تایید مدیر سایت قابل مشاهده خواهد بود.

*

Optimization WordPress Plugins & Solutions by W3 EDGE